بسم الله الرحمن الرحیم

ما ایمان داریم که ...............

اما باید بدانیم به چه قیمت ..............

پس باید مردانه تا آخر ایستاد .............

بسم الله الرحمن الرحیم

ولادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام بر شیعیان و محبین صادق حضرت مبارک ، دوستان عزیز به میزانی که فرصت دارید داستانها را مطالعه فرمائید.

چند نمونه از سیره عملی حضرت امام محمد باقر علیه السلام

ارتباط دوستانه با مردم

ابوعبيده گويد: من همراه امام باقر عليه السلام بودم ، به هنگام سوار شدن به كجاوه اول من سوار میشدم و سپس او ، وقتى بر روى مركب قرار مى گرفتيم حضرت به من سلام میكرد و همانند مردى كه رفيقش را به تازگى نديده باشد احوالپرسى میكرد و دست میداد ، و هنگام پياده شدن پيش از من پياده میشد و وقتى از كجاوه پياده میشديم سلام میكرد مانند كسى كه رفيقش را به تازگى نديده باشد احوالپرسى میكرد ، من گفتم: يا بن رسول اللّه (ص) شما كارى میكنيد كه هيچكس از مردم نزد ما نمیكنند و اگر يك بار هم چنين كنند زياد است ، حضرت فرمود: مگر ثواب مصافحه را نمیدانى؟ دو مومن وقتی به يكديگر میرسند و يكى با ديگرى دست میدهد ، پس همواره گناهان آندو میريزد همان گونه كه برگ از درخت میريزد و خدا به آنها توجه میكند تا از يكديگر جدا شوند.(1)

سئوال از ولايت

ابو خالد كابلى گويد: به منزل امام باقر عليه السلام رفتم ، حضرت مرا به صبحانه دعوت كرد من هم با او صبحانه خوردم ، غذاى حضرت بقدرى پاكيزه و گوارا بود كه تا به حال چنين غذايى نخورده بودم ، وقتى از خوردن فارغ شديم امام عليه السلام فرمود: اى ابا خالد! اين غذا را چگونه ديدى ؟ عرض كردم : فدايت شوم من غذائى گواراتر و پاكيزه تر از اين نديده بودم ، اما به ياد اين آيه دركتاب خدا افتادم: « ثم لتسالن يومئدعن نعيم » آنگاه در روز قيامت از نعمتها سوال میشويد!! امام عليه السلام فرمود: از اعتقاد حقى كه بر آن هستيد ( ولايت ائمه عليهم السلام) سوال میشويد.(2)

اطعام شيعيان

سدير يكى از شاگردان امام باقرعليه السلام بود ، میگويد: امام باقر عليه السلام به من فرمود: اى سدير آيا روزانه يك برده آزاد میكنى؟ عرض كردم : نه !! امام عليه السلام فرمود: در هر ماه چطور؟ عرض كردم : نه ، حضرت فرمود: درهر سال چطور؟ عرض كردم : نه ، امام عليه السلام فرمود : سبحان اللّه ، آيا دست يكى از شيعيان ما را نمی گيرى که به خانه ببرى و به او غذا دهى تا سير شود؟ به خدا سوگند اين كار بهتر از آزاد كردن برده اى است كه از فرزندان حضرت اسماعيل باشد.(3)

نهى از منكر امام عليه السلام

ابوبصير گويد: در كوفه براى زنى قرآن میخواندم ، يك بار در موردى با او شوخى كردم ! بعد از مدتیكه خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم مرا مورد مذمت و سرزنش قرار داد و فرمود: كسى كه در خلوت مرتكب گناه شود خداوند به او نظرلطف نمیكند ، چه سخنى به آن زن گفتى؟ از روى شرم و حيا ، سر در گريبان افكندم و توبه كردم ، امام باقر عليه السلام فرمود: شوخى با زن نامحرم را تكرار نكن.(4)

تبريك به عمال ستمگران

محمد بن مسلم كه يكى از شاگردان امام باقرعليه السلام است میگويد: همراه عده اى كنار درب خانه امام باقرعليه السلام در محضر آن حضرت بوديم ، امام عليه السلام نگاهى به مردم كرد كه گروه گروه عبور میكنند به بعضى از كسانى كه نزد او بودند فرمود: مسئله اى در مدينه پيش آمده است ؟ او عرض كرد: فدايت شوم از طرف حكومت (ظالم ) براى مدينه فرماندارى تعيين شده است و مردم به ديدار او میروند تا به وى تهنيت گويند ، امام عليه السلام فرمود: به نزد او میروند تا بخاطر پست جديدش به او تبريك گويند ، در حالى كه او درى از درهاى جهنم است.(5)

تسليم امر خدا شدن

عده اى به محضر امام باقرعليه السلام رسيدند و ديدند كه يكى از فرزندان او بيمار شده است و امام عليه السلام ناراحت و اندوهگين است ، با خود گفتند: اگر اين كودك از دنيا برود میترسيم امام عليه السلام را آن گونه ببينيم كه نمیخواهيم در آن حال باشد ، چيزى نگذشت كه صداى شيون اهل خانه بلند شد و فرزند امام عليه السلام از دنيا رفت ، آنگاه حضرت نزد آنها آمد درحاليكه چهره او شاد بود و ناراحتى های  قبل از سيماى او بر طرف شده بود ، آنها به امام عليه السلام عرض كردند: فدايت شويم ما ترس آن داشتيم كه با مرگ فرزند حالتى پيدا كنيد كه ما هم بخاطر اندوه شما غمگين شويم ، حضرت به آنها فرمود: ما میخواهيم كسى را كه دوست داريم بسلامت باشد و ما راحت باشيم ، اما وقتى امرالهى فرا رسد ، تسليم اراده خداوند هستيم.(6)

مجالست شيعيان با يكديگر

مسير گويد: امام باقرعليه السلام به من فرمود: آيا شما شيعيان با يكديگر خلوت و گفتگو میكنيد و آنچه میخواهيد میگوئيد؟ عرض كردم : آرى به خدا ، با يكديگرخلوت میكنيم ( درمجالسى كه مخالفين شيعه نباشند با يكديگر مى نشينيم ) و گفتگو میكنيم و آنچه میخواهيم ( از ويژگيهاى شيعه ) بيان میكنيم ، حضرت فرمود: همانا به خدا من دوست دارم كه در بعضى از آن مجالس با شما باشم ، به خدا بود و نسيم (عقايد و گفتار حق) را دوست دارم ، شما هستيد كه از دين خدا و دين ملائكه او برخورداريد ، پس با تلاش و تقوا ( خود ، و ما را ) كمك كنيد.(7)

اسلام حقيقى

ابى جارود گويد: به امام باقرعليه السلام عرض كردم: اى فرزند رسول خدا ! آيا شما دوستى و دلباختگى و پيروى مرا نسبت به خود میدانيد؟ امام عليه السلام فرمودند: آرى ، عرض كردم: من از شما پرسشى دارم كه مى خواهم به من پاسخ دهيد زيرا چشمم نابينا است و كمتر راه میروم و هميشه نمى توانم شما را زيارت كنم ، امام عليه السلام فرمود: سوال خود را بپرس ، عرض كردم: مرا از دينى كه شما و خاندانتان خدا را بر اساس آن عبادت میكنيد آگاه كن ، تا من هم براساس آن خدا را ديندارى كنم ، امام عليه السلام فرمود: با سخنى كوتاه سئوال بزرگى كردى ، به خدا سوگند همان دينى كه خود و پدرانم خداوند را به آن ديندارى میكنيم به تو میگويم :

1 - شهادت به یگانگی خداوند و رسالت محمد صل الله علیه و آله و سلم

2 - اقرار به آنچه پیامبر صل الله علیه و آله از جانب خداوند آورده است

3- محبت به دوستان ما  ، و دشمنى با دشمنان ما.

4- پيروى از فرمان ما.

5 - انتظار قائم ( عجل الله تعالی و فرجه ) ما.

6 - كوشش (در انجام واجبات ) و پرهيز از محرمات.(8)

ويژگيهاى شيعه

ابو اسماعيل گويد: به امام باقر عليه السلام عرض كردم فدايت شوم شيعه در محيطى كه ما زندگى میكنيم بسيار زياد است ، امام عليه السلام فرمود: آيا توانگر به فقير توجه دارد؟ آيا نيكوكار از خطا كار در میگذرد؟ و آيا نسبت به يكديگر همكارى و برادرى دارند؟ عرض كردم : نه ، حضرت فرمود: آنها شيعه نيستند شيعه كسى است كه اين كارها را انجام دهد.(9)

اميد بدون عمل

جمعى از شيعيان در محضر امام باقرعليه السلام بودند ، حضرت به آنها فرمود: اى گروه شيعه شما تكيه گاه ميانه باشيد و( از افراط و تفريط بپرهيزيد) تا آنكه غلو كرده ، به شما باز گردد و كسى كه عقب مانده است خود را به شما برساند ، مردى از انصار كه سعد نام داشت عرض كرد: فدايت شوم : غلو كننده كيست ؟ حضرت فرمود: مردمى كه درباره ما چيزى گويند كه ما خود نمى گوئيم ، اينها از ما نيستند و ما هم از آنها نيستيم ، آن مرد سوال كرد: عقب مانده كدام است ؟ امام عليه السلام فرمود: كسى كه طالب خيراست ، خير و نيكى به او میرسد و به همان مقدار نيتش پاداش دارد ، آنگاه رو به ما كرد و فرمود « به خدا سوگند ما از جانب خداوند براتى نداريم و ميان ما و او خويشاوندى نيست و بر خدا حجتى نداريم و جز با اطاعت بسوى خدا تقرب نجوييم ، پس هر كس از شما كه مطيع خدا باشد دوستى مابراى او سودمند باشد و هر كس از شما نافرمانى خداوند كند دوستى ما سودش ندهد ، واى بر شما !! مبادا فريفته شويد » (10)

توجه به آخرت

جابر گويد: خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم ، حضرت فرمود: اى جابر به خدا سوگند كه من غمگين و دل گرفته ام ، عرض كردم فدايت شوم دل گرفتگى و اندوه شما چيست؟ حضرت فرمود:اى جابر، همانا خالص و صافى دين خدا ، به دل هر كس درآيد ، از غير او بگردد ، اى جابر ! دنيا چيست و اميدوارى چه باشد؟ مگر دنيا غير از خوراكى است كه خوردى ، ياجامه اى كه پوشيدى ، يازنى است كه به او رسيدى ؟ اى جابر ، همانا مومنين به ماندن در دنيا دل بستند و از رسيدن به آخرت گريزى ندارند ، آخرت خانه بقا و دنيا خانه فناست ، ولى اهل دنيا غافلند و گويا مومنانند كه آگاه و اهل تفكر وعبرتند ، آنچه با گوشهاى خود میشنوند آنها را از ياد خدا كر نكند و هر زينتى را كه چشمشان ببيند ، از ياد خدا كورشان نسازد ، پس به ثواب آخرت رسيد ، هرکه به اين دانش رسيد ، كه اهل تقوا ، كم اهل دنيا هستند و تو را از همه بيشتر يارى كنند ، اگر به ياد خدا باشى تو را يارى كنند و اگر فراموش كنى به ياد تو آورند ، امر خدا را ياد آور میشوند و برآن ايستادگى میكنند ، براى دوستى خدایشان دل از همه چيز كنده و بخاطر اطاعت مالك خويش ، از دنيا در هراسند و از صميم دل به خداى عز وجل و محبت او متوجه اند و فهميدند كه هدف اصلى همين است ، بخاطر عظمتى كه دارد ، پس دنيا را چون باراندازى دان كه در آن بار انداخته و سپس كوچ خواهى كرد.(11)

ذكر خدا

امام صادق عليه السلام گويد: پدرم بسيار ذكر خدا میگفت: من با او راه میرفتم و او همواره ذكر خدا میگفت ، با او طعام میخوردم و ذكر خدا مى گفت ، با مردم صحبت میكرد و سخن با ديگران او از ذكر خدا باز نمى داشت و من میديدم كه زبانش همواره ذكر « لااله الااللّه » میگويد ، همواره صبح ما را جمع میكرد و دستور میداد ذكر خدا می گفتيم تا خورشيد طلوع كند ، هر يك از ما میتوانست قرائت قرآن كند میفرمود: قرائت قرآن كنيم و هر كس نمى توانست قرآن بخواند مى فرمود: ذكر خدا گوئيم. (12)

شيعه واقعى

منابع را در ادامه مطلب ملاحظه فرمائید.

بسم الله الرحمن الرحیم

ولادت سرور بانوان جهان و کوثر آل الله و ام ابیها

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

و بزرگداشت روز مادر  و  زن  مبارک

چگونه توصیف کنم کسی را که بعد از خداوند سبحان ، خالقم است ، آنگاه که در بطن خود  شیره جانش را برای ایجاد سلول سلول جسم من هدیه میکرد و آن هنگام که برای راحتیم ، شب تا به صبح نا آرام بود ، و برای رشد روح و جسمم  تمام دشواریها را تحمل مینمود ، و پس از بدنیا آمدنم ، لحظه لحظه جان میداد تا میلیمتر میلیمتر رشدم را مشاهده کند و ... مادر جان ... قلم و کلام من ، کوچک تر از آن است که ایثارهای تو را برشمرد ، اما ..... میتوانم به بزرگترین محبتت اشاره کنم و تا روزی که دراین دنیا زندگی می کنم به آن فخر و مباهات کنم ، از تو ممنونم که قبل و بعد از تولدم ، نغمه های دلنشینت ، معطر به عشق پاک و خالص خداوند مهربان و فرستادگان و روسولانش بود ، همیشه مدیونت هستم که محبت محمد و آل محمد(ص) را با قطره قطره شیر و کلمه کلمه عشق ، در جانم گستراندی .....

مادر جان ... اگر چه ما را ترک کردی و از نعمت بوسیدن خاک پایت محرومم ، اما برای تسلی دل غمزده ام و برای نشاندادن اینکه شاگرد صالحی در دانشگاه عشقت بوده ام  ، دست بدامان " مادر کل هستی ، ام ابیها ، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها " شده ام  و با ذکر خوبیهای حضرتش ، تو را همیشه در قلبم احساس میکنم ، از خدای مهربان تقاضا می کنم شما و همه مادران سفر کرده به حیات جاویدان را بر خوان گسترده و بوستان مملو از عشق و پاکی حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها میهمان نماید ، شما هم کماکان ما را مورد دعای خیر و مستمر خویش قرار دهید.

 لای قرآن را باز کردم که آرام بگیرم ، آیه آمد

کهیعص… یَرِثُنِی وَیَرِثُ مِنْ آلِ یَعْقُوبَ ....

قرآن را ، از خود سوخته تر یافتم ....

************

جهان آفرینش را شکوهی دیگر است امشب

زمین و آسمان از هر شبی زیباتر است امشب

فلک آراسته  بزمی ،  ز  ماه  و  زهره  و  پروین

عطارد باده گردان ، مشتری ، رامشگر است امشب

زمین گلشن ، فلک روشن ، بشر شادان ، ملک خندان

فضا خرم ، هوا دل کش ، صبا جان پرور است امشب

به گوش دل شنو آوای مرغ  شب  که  می ‏گوید

شب میلاد زهرا (س) دختر پیغمبر (ص) است امشب

چه زهرا (س) عصمت پاک خدا ، ناموس پیغمبر (ص)

چه زهرا (س) کز فروغش ملک هستی انور است امشب

خدا تبریک می‏ گوید ، ملک  تسبیح  می‏ خواند

که ختم المرسلین (ص) را ، دختری مه پیکر است امشب

چه دختر بَضعهٔ خاتم ، چه دختر مفخر آدم

که میلادش بشر را سوی رحمن رهبر است امشب

از این مهر جهان ‏آرا  که تابید از سپهر دین

دل هر ذره‏ ای تابان  که  همچو خاور است امشب

ببار ای ابر رحمت ، رحمتت را  بر گنه‏ کاران

که رحمت ، رحمة للعالمین را در بر است امشب

 ( موید ) ،  گر سیه شد از گنه ،  طومار اعمالت

ثنای فاطمه (س)  روشن گر این دفتر است امشب

هدیه به روح ملکوتی مادر هستی  که در اعلی علیین  نگران امت  پدر است  صلوات

بسم الله الرحمن الرحیم

حسن ظن و سوء ظن

 چقدر زشت و ناپسند است که انسان بخود اجازه دهد بی توجه به عرض و آبروی مردم ، هرچه را که در باره ایشان گمان میکند بزبان بیاورد و بر صحت آن اصرار هم بکند ، آیا دین مبین اسلام با این کار موافق است؟

« يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ » ( حجرات ، 12)

« اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد از بسيارى از گمانها بپرهيزيد كه پاره ‏اى از گمانها گناه است و جاسوسى مكنيد و بعضى از شما غيبت بعضى نكند آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده‏ اش را بخورد؟ از آن كراهت داريد [پس] از خدا بترسيد كه خدا توبه ‏پذير مهربان است »

آدمی همواره نسبت به کارهای خود ، خوش بین است و با توجه به نیت و آگاهی ازخود ، به آسانی با رفتارها و کردارهایش کنارمی آید ، اگر اصل توجیه گری و عذرتراشی را نادیده بگیریم که هرکسی میکوشد رفتار ناهنجار خویش را توجیه کند ، شخص ، خود را متهم نمیسازد و هیچ گمان بد به خود نمی برد ، اما هنگامیکه به دیگری میرسد ، این نگرش به کلی متفاوت میشود ، هر کار دیگری ، با هزاران اما و اگر روبه رو می شود و ما به آسانی ، درستی کار دیگران را نمی پذیریم ، با آنکه بسیار گفته و شنیده ایم که آنچه بر خود نمی پسندیم بر دیگران مپسندیم ، ولی در مقام عمل به این دستور وقعی نمی نهنیم و گوش دل بدان نمی سپاریم.

اگر خدای ناخواسته فردی درباره کاری که ما انجام داده ایم بناحق حرفی بزند و یا قضاوتی کند ، احتمالا زمین و زمان را برهم میزنیم و داد مظلومیت سر میدهیم و ...!! اما اگر به گفتار خویش توجه بیشتری کنیم خواهیم دید که بخش زیادی از سخنان ما تخریب و تحلیل رفتار دیگران را شامل میشود و هرچه را که دلمان میخواهد بدون تحقیق و دلیل درباره دیگران بزبان می آوریم ، حقیر معتقدم این گونه رفتار ناشی از ضعف ایمان ما بخدا ، و کمی باورمان ، نسبت به حساب روز قیامت است.

در آموزه های الهی که بر پایه فطرت سالم قرار داده شده است به این مسئله از زوایای مختلف و ابعاد متنوع آن پرداخته شده است ، از این رو قاعده ای در آموزه های وحیانی اسلام پدیدار شده که به اصل " صحت " یا " حمل بر صحت " شهرت یافته است.

" اصل صحت   "از قواعدی است که در کتاب های اصول فقه  که مبانی و روش استنباط احکام دینی را از منابع اصلی کتاب و سنت بیان میکند ، مورد بحث قرارگرفته است ، این اصل به نوع برخورد و قضاوت انسان درباره گفتار و کردار و عقاید دیگران (بدون توجه به دین آنان) مربوط میشود.( طالبین ، این مطلب را در کتاب مصباح الاصول ، ج ۳ ص۳۲۲ پیگیری نمایند.)

قرآن و اصالت " صحت "

اصل صحت به عنوان یک اصل اخلاقی ، اصلی عقلایی است ، به این معنا که جوامع انسانی بر پایه اصول عقلایی نسبت به رفتار دیگران چنین برخوردی را به کار میگیرد ، بنابراین اگر سخن از اصل صحت در قرآن و آموزه های آن به میان می آید به معنای حکمی امضایی و تاییدی است و این گونه نیست که اسلام آن را به عنوان یک اصل تأسیسی ابداع کرده و برای نخستین بار به مردم سفارش داده باشد ، قرآن نیز این اصل را به شیوه های مختلف تایید کرده است. بعنوان نمونه خداوند در آیه ۸۳ سوره بقره دستور میدهد که در برخورد گفتاری با دیگران ، اصل را بر گفتار نیکو و پسندیده قرار دهید: قولوا للناس حسنا. هرچند که ظاهر این آیه آن است که با مردم به نیکی سخن بگویید و گفتارتان سبب بغض و عداوت نگردد ، ولی میتوان با توجه به روایتی از امام صادق(ع) در تفسیر آیه ، آن را به عنوان شاهدی بر تأیید اصل عقلایی دانست ، امام صادق(ع) با اشاره به آیه میفرماید: « تا زمانی که یقین ندارید کار دیگران شر و قبیح و ناپسند است درباره آن جز داوری خیر و نیکو نداشته باشید » (کافی ج ۲ ص ۱۶۴)

شیخ انصاری نیزدرتوضیح آن مینویسد: شاید مراد ازقول در آیه و روایت ، همان ظن و اعتقاد باشد ، بدین ترتیب آیه کریمه به کمک روایت ، به حسن ظن و گمان نیکو در حق دیگران بردن ترغیب و تشویق میکند و بدگمانی را نسبت به مردم ناپسند میشمارد. (فرائدالاصول ج ۲ ص۷۱۵)

آگاه باشیم که بدگمانی گناه است

در سوره حجرات آیه ۱۲، مؤمنان را از بسیاری از گمان ها درباره دیگران منع فرموده که مراد ، گمان سوء است ، نه گمان خیر، زیرا در آیه ۱۲ سوره نور قرآن به گمان خیر که همان حسن ظن و گمان نیکو است ، تشویق کرده است ، در این آیه سخن از گمان بد نکردن درباره دیگری است و هرچند که گمان یکی از حالات چهارگانه یقین و گمان و شک و وهم است که به طور غیر اختیاری بر انسان عارض میشود و نمیتواند مورد امر و نهی قرار گیرد ، ولی مراد آن است که انسان آثار گمان را نباید بر آن بار کند و به چنین گمانی ترتیب اثر دهد و به گمان بدی که در حق دیگران میکند اعتنایی کند.

بنابراین اگر گمانی بد ، در دل وی خطور کرد اشکالی ندارد ، ولی نباید بدان توجه کند و آثارش را بر آن مترتب سازد ، در روایات آمده است که یکی از چیزهایی که برای مؤمن نیکوست و راه خلاصی آن را دارد ، سوء ظن است که راه رهایی از آن ، بی توجهی و جامه عمل نپوشاندن به آن است. (وسائل الشیعه ج ۸ ص ۲۶۳)

هدف از این کار آن است که آبروی مؤمن حفظ شود ، زیرا مؤمن در پیشگاه خداوند از منزلت و جایگاه والا برخوردار است و آبروی او از جمله سه گانه هایی است که نمی توان متعرض آن شد ، مؤمن جان و مال و عرضش در امان است و آبرو و حفظ آن یکی از مهم ترین مسایلی است که نمیتوان آن را بی ارزش کرد و با تعرض به آن شخص را به خطر انداخت.

قرآن پیامبر(ص) را به علت آبروداری مؤمنان ستوده است. آن حضرت (ص) چنان عمل می کرد که منافقان وی را متهم به سادگی می کردند و می گفتند او شخص خوش باوری است. قرآن بیان میکند که خوش باوری آن حضرت به نفع شماست که حفظ آبروی شما را میکند و آن چه در دل دارید آشکار نمیسازد (توبه آیه ۶۱) زیرا اگر پیامبر(ص) میخواست ، بی درنگ پرده ها را کنار میزد و شما را رسوا میساخت و مشکلات فراوانی برای شما پدید می آمد.

امیرمؤمنان علی(ع) میفرماید: « کارهای برادر دینی ات را بر بهترین وجه حمل کن و در سخن وی براساس بدگمانی داوری نکن ، مگر آنکه یقین به خلاف آن پیدا کنی » (کافی ، ج ۲ ص ۳۶۱)

بنابراین سروران گرامی و دوستان عزیزم بیائید تلاش کنیم تا این رذیله اخلاقی را از خود دور کرده و اجازه ندهیم هر سوء ظنی در فکرمان رشد کند و بما اجازه گمان بد ، و داوری ناعادلانه و غیر اخلاقی و انسانی نسبت به عمل کرد دیگران بدهد ، بدانیم که فردا در محضر خداوند عادل و قادر ، و در محکمه الهی ، از تک تک اعمالمان سئوال خواهد شد و خوشبخت و رستگار کسی است که عملی مخالف دستورات الهی انجام نداده باشد ، و امیدوارم همه ما در گروه صالحان قرار بگیریم ، والسلام علی من التبع الهدی

بسم الله الرحمن الرحیم

شهادت مظلومانه ملیکه دوعالم ، ام ابیها ، مطهره ، شهیده

حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها

بر فرزند داغدارش حضرت ولیعصر عجل الله تعالی فرجه

و شما امت وفادار و داغدار

تسلیت و تعزیت باد

آه ای مادر جان .........

یا دعا کن فرزند داغدار و منتقم خونت ظهور کند و یا دعا کن ما

در روضه عزا  و مصیبتهای وارده  به  تو و مولایمان علی(ع)

 از غصه دق کنیم و بمیریم

بسم الله الرحمن الرحیم

توهم اماراتی ها

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران ، هرگاه که ملت ما با پایمردی در یک عرصه جهانی به پیروزی میرسند ، دشمنان ایران درمنطقه و فرا منطقه تلاش میکنند که چالش جدیدی بر سر راه این ملت متمدن و تاریخ ساز، بوجود آورند ، درنوردیدن سریع عرصه های علمی و فناوری ، پیروزی های پی در پی در مقابل تحریم ها ، استفاده از قدرت سیاسی و جلوگیری از سقوط دولتهای خط مقدم مبارزه با صهیونیست ها ، مقابله خردمندانه در گفتگو با گروه 1 + 5  و  ..... سبب شده  تا  کوتوله های اماراتی  مقدمات چالش بعدی را که از قبل توسط استکبار جهانی پی ریزی شده بود را دامن بزنند ، و توهم مالکیت سه جزیره تا ابد ایرانی را کلید بزنند .

 این یک بازی نیست و اماراتی ها و اربابان جنایتکار ایشان باید بدانند که با صاعقه ای سوزان و بسیار خطرناک ، که می تواند تمام معادلات سیاسی ، اقتصادی ، جغرافیائی و .... منطقه و جهان را برهم زند ، بازی میکنند و به حاکمان کشورهای منطقه و خصوصا اماراتی ها  نصیحتی از روی دلسوزی می کنیم که با طناب پوسیده آمریکا و صهیونیزم و مزدورانشان در منطقه  ، به چاه زوال و نیستی وارد نشوند و به خوشگذرانی های خود با سرمایه ملت مسلمانشان ادامه دهند و سرنوشتی مانند قذافی و صدام و .....  را برای خود رغم نزنند.

و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون  **  الیس الصبح بقریب ؟؟

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک یا فاطمه الزهرا

داغ تو ، روزگار مرا همچو شام کرد

خورشید بخت عمر مرا ،  رو به  بام  کرد

 آن دشمنی که بود به فکر شکست من

با کشتن  تو ، کار علی(ع)  را  تمام  کرد

آیا غریب نیست علی(ع) ،  که  به  شهر خود

نشنید  یک جواب ،  به هرکس سلام کرد

 از آن  زمان  که  ماه  من ، قدت هلال شد

لبخند را دگر  به  لب  من  حرام  کرد

 آتش زدند  خانه  من  را  که  جبرئیل

از امر  حق ، به  خاک درش استلام  کرد

 از پا  فتاد  پشت در خانه  از  لگد

زهرا(س) ،  که  پیش  پای  پیمبر قیام  کرد

 میزد  تو را  مغیره  و غنفذ  به  کوچه ها

بازوی  تو  کبود ،  ندانم  کدام  کرد !!

 سیلی و تازیانه وضرب غلاف تیغ

امت چنین به دخت نبی احترام کرد

*** عبدالزهرا ***

...............................................................

شب تاریک  کنار تو به  سر می آید

نام  زهرا(س)  به تو بانو ، چقدر می آید

آبرو یافته هر کس به تو نزدیک شده است

خارهم  پیش شما  گل به  نظر می آید

و نبوت به دو تا معجزه آوردن نیست !!

از کنیزان تو هم ،  معجزه  بر می آید

به کسی دم  نزد ، اما  پدرت  میدانست

وحی  از گوشه ی  چشمان  تو  در می آید

پای  یک خط  تعالیم  تو بانو ، والله

عمر صد مرجع  تقلید ، به  سر می آید

مانده ام ،  تو اگر از عرش  بیایی  پایین

چه  بلایی  به سر اهل هنر می آید ؟

مانده ام  لحظه ی  پیچیدن عطر تو به  شهر

ملک الموت ، پی چند نفر می آید

بسم الله الرحمن الرحیم

انقلابی مسلمان  ... یا  مسلمان ضد انقلابی ؟؟

با برداشتیکه ما از انقلاب داریم ، واژه ای در قرآن وجود ندارد ، در زبان عربی هم به آن (ثوره) گفته میشود ، اما مگر نه این است که پیامبران الهی(ع) در زمان خود ، علیه نظام موجود و فساد فرهنگی ، سیاسی و عقیدتی قیام نموده اند و تا توانسته اند با ارکان زر و زور و تزویر مقابله کرده اند ؟ بنابراین با نگاهی تحلیلی بر آیات قران ، میتوانیم انقلابیون مسلمان و ضد انقلابیون به ظاهر مسلمان را  شناسائی کنیم. !!!

در نگاه دینی ، همه چیز در عالم غیب و شهود ، مخلوق خداوند سبحان است و هیچ چیز ، خارج از اراده خداوندی قابل تصور نیست ، بنا بر حکمت خداوندی ، تنها به انسان نعمت « انتخاب » تفویض شده و بدلیل شناخت پروردگار از توانائیهای انسان ، برای هدایتش ، رسولانی ارسال نموده است ، بنابراین هرکس به میزانی که تسلیم امر رسولان الهی باشد ، مسلمان انقلابی ، و عمل کننده بر خلاف آن ، در گروه ضد انقلاب ، قرار خواهد داشت.

پیوند دین و سیاست

 زیربنای اندیشه انقلاب اسلامی از همین نقطه آغاز میشود ، بزرگترین آموزه امام خمینی (ره) که به حق او را احیاگر اسلام ناب محمدی(ص) در دوره معاصر نامیده اند همین است ، انقلاب اسلامی ، انقلابی است بر علیه نوعی از اسلام ، اسلامی که عاری از روح سیاسی و اجتماعی است ، اسلام منهای جهاد ، اسلام خنثی و ذلت پذیر .

 سکولاریسم را به چند شیوه معنا کرده اند ، در ساده ترین معنا ، جدایی دین از عرصه سیاست و در معنایی عمیق تر ، دنیوی شدن و تقدس زدایی از دین است ، درمعنای اول ، آموزه های اسلام به هیچ وجه نمیتواند سکولار باشد ، نماز، روزه ، حج ، جهاد ، خمس ، زکات ، تولی ، تبری ، امر به معروف و نهی از منکر ، در تمامی اینها نوعی ملاحظه سیاسی و اجتماعی جریان دارد ، فلذا حضرت امام خمینی(ره) احکام اسلام را عبادی سیاسی میداند و وصیت نامه خود را « الهی  سیاسی » می نامد  .

معنای دوم که دنیوی شدن و تقدس زدایی را همنشین هم میداند ، متضمن این پیش فرض است که اساسآ عالم به دو قسمت مقدس و نا مقدس ، تقسیم شود و هر آنچه مقدس است مربوط به عالم آخرت ، و هر آنچه نا مقدس است مربوط به عالم دنیاست ، اما آنچه ما از دین آموخته ایم تایید نمیکند که هرآنچه مربوط به دنیا باشد نامقدس است ، اینکه اسلام ، به فکر جهاد و تشکیل حکومت و قانونگذاری برای جامعه بشری است ، نشان از این دارد که نگاه اسلام به دنیا ، کاملا مثبت است ، هم اینکه پس از انقلاب ، متنی به نام قانون اساسی نگارش میشود و به رای ملت گذارده میشود ، نشان از دنیویت دینی دارد که امتش برای خدا قیام کرده اند.

بسیاری از قوانین و احکامی که در مذمت دنیا مطرح شده ، برای افرادی است که درکشور اسلامی صاحب مقام و منصبی بوده و در سرنوشت مردم نقش ایفا میکنند و به تعبیری برای مردم نقش الگو را دارند و یا جمع مال و ثروت ، خارج از چهارچوب تعیین شده توسط دین است ، والا اینهمه احکام فقهی مکاسب و ترویج کسب و کار و تجارت و اهمیت فراهم نمودن وسائل آسایش اهل منزل ، برای چه کسی بیان شده است؟ پیامبراسلام و اهل بیت ایشان(ع) ، چه زمانی مردم را به فقر و نداشتن امکانات دنیوی توصیه فرموده اند؟ برداشت غلط از اسلام انقلابی و رفتارهای اشتباه گروهی تاثیر گذار در جامعه اسلامی ، سبب شده تا بعضی باور کنند که دین ، مخالف برخوردار شدن جامعه از امکانات مادیست ، و دیندار واقعی آن است که گوشه عزلت گزیده باشد !!

امروز ملت مسلمان ایران بیشتر از هر زمان دیگر نیازمند نگرشی صحیح ، کامل و همه جانبه به قوانین اسلام و کاربردی نمودن آن دارد ، تا از اجرای آن احساس رضایت و خوشنودی در بین آحاد جامعه پدیدار گردد و ملل دیگر هم با نگاه به اینگونه جامعه ای تمایل به شبیه شدن نمایند که قطعا ، این خواست خداوند حکیم و علیم است ، مگر نه این است که در دولت کریمه منجی عالم ، حضرت ولیعصر(عج) مردم فوج فوج به سوی اسلام خواهند آمد ، آیا از خود سئوال نموده ایم ، مگر چه اتفاقی خواهد افتاد ؟

وظیفه مسلمان انقلابی

اگر فرزندی ناخلف شد ، والدین ، نسبت به سرنوشت او بی تفاوت خواهند شد؟ آیا او را بحال خود باقی خواهند گذاشت؟ این انقلاب ، فرزند ملت ستم دیده ایران است که در برخی از زوایای آن ، خیانت ، کاستی ، سستی ، دنیا پرستی و ... مشاهده میشود ، آیا با رها کردن آن بحال خود ، اصلاح خواهد شد؟ حقیقتا آن کدام پدر و مادر است که در این وضعیت برای اصلاح جگرگوشه اش ، هیچ تلاشی نکند؟

البته بعضی از این مشکلات به ما بر میگردد ، زیرا خود ما هم راحت طلب شده ایم ، باور نداریم که این دنیا محل امتحان است و آمده ایم که تمام سعی و تلاشمان را بکنیم تا حکم خداوند بر زمین جاری باشد و در این راه چنانچه لازم شد ( بلاتشبیه ) مانند امیرالمومنین (ع) خار در چشم و استخوان درگلو ، و یا مانند امام حسن(ع) تحمل زخم زبان دوست و دشمن ، و یا مانند امام حسین(ع) با کارزار و فدا کردن جان ، و یا مانند سایر ائمه هدی(ع) با تبعید و زندان و شکنجه و .... مقاومت کنیم ، کدام یک از ما حاضریم بخاطر به کرسی نشستن حرف حقی ، یک سیلی بخوریم ؟ یا پست و شغلمان را بخطر بی اندازیم؟ یا مورد تمسخر مردم قرار گیریم ؟ یا درمعرض شماتت و زخم زبان دوست و دشمن بایستیم ؟ یا دیوانه خطابمان کنند؟ و یا ..... ؟؟؟

انصافا دین برای ما چه جایگاهی دارد ؟ علم و سواد دینی گروهی از ما ، مانند یک حافظه جانبی شده است ، که فقط هنگام اظهار فضل از آن استفاده میکنیم و در سایر موارد ، دین در زندگی روزمره ما نقشی ندارد!!! وا عجبا از دینداری بعضی از ما مسمانان !!! نحوه دیگری از دینداری ما شده اینکه به همه کس و همه چیز انتقاد کنیم و ابراز تاسف کنیم از وضعیت موجود ، زحمات دیگران را زیر سئوال ببریم و با بی انصافی و بدون دلسوزی و مطالعه ، مطالب مورد پسند مخاطبمان را بازگو کنیم !!! آیا از خودمان سئوال کرده ایم که « ما برای اسلام چکاری ا نجام داده ایم » ؟؟

آنهائیکه نامشان در یادها مانند خورشید عالم تاب میدرخشد ، مگر کی بوده اند ؟ آیا هنگام راه رفتن از ایشان نور متصاعد میشد؟ آیا در جمع ، با دیگران تفاوتی داشتند ؟ و آیا .... ؟؟

نه خواهر و برادرم .... فرق ایشان با حقیر ، در نگاه و عملکردشان بوده است ، آنچه را که عالمانه ، آگاهانه و صادقانه یافته بودند ، خالصانه عمل کرده اند ، نامهائی مانند ، دیالمه ، مدنی ، آیت ، نواب صفوی ، چمران ، کاظمی ، دستغیب ، فکوری ، باکری ، احمدی روشن ، همت ، بابائی ، مطهری ، مدرس ،  ....... چه تفاوتی بین ایشان و خود می بینید؟؟

این روزها انتخابات سرنوشت سازی در حال برگزاریست ، بیائید آگاهانه و عالمانه انتخاب کنیم و اهمیت این انتخاب را هم به دیگران بگوئیم و متذکر شویم که پس از انتخاب ، مرحله مهم تر کارمان آغاز خواهد شد وآن « نظارت بر عملکرد منتخبین » است ، نگذارید نماینده منتخب برای خود حاشیه امنیت بسازد ، چنانچه کوچکترین تخلفی از وظیفه نمایندگیش مرتکب شد ، به هرشیوه که قانون دین و مملکت تعیین نموده ، اعتراض خود را ابراز کنیم و در این راه ، برای کسب رضای خداوند علیم و حکیم و عهدمان با شهدا و امام شهدا ، آماده پرداخت هر گونه  هزینه ای باشیم .

« وَمَا جَعَلَهُ اللّهُ إِلاَّ بُشْرَى وَلِتَطْمَئِنَّ بِهِ قُلُوبُكُمْ وَمَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِندِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ »و اين (وعده) را خداوند جز نويدى ( براى شما ) قرار نداد و تا آنكه دلهاى شما بدان اطمينان يابد و پيروزى جز از نزد خدا نيست كه خدا شكست ناپذير (و) حكيم است. (انفال ، 10)

بسم الله الرحمن الرحیم

آیا انتخاب ، نوعی داوری و قضاوت است ؟؟؟!!!!

« فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ  ،  وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ  »

پس هر كس هموزن ذره‏ اى نيكى كند (نتيجه) آن را خواهد ديد (7) و هر كس هموزن ذره ‏اى بدى كند (نتيجه) آن را خواهد ديد ( زلزال ، 8)

« إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا ... » ( اسراء ، 7 )

اگر نيكى كنيد به خود نيكى كرده‏ايد و اگر بدى كنيد به خود ، بد نموده‏ايد.

مردم مهربان ایران زمین ، رویدادی عظیم در شرف انجام است که یک ضلع مهم آن « من و شما » هستیم !! امروز شاید کمتر کسی باشد که درباره اهمیت انتخابات مجلس شورای اسلامی ، چه در ابعاد داخلی و چه بین المللی آگاهی نداشته باشد ، حقیر نمیخواهم مطالب را تکرار کنم ، اما مایلم توجه دوستان را به این نکته ظریف جلب نمایم.

همه ما اهمیت کار قضاوت را در تمام عرصه ها ، مانند محاکم قضائی ، جشنواره های فرهنگی هنری ، مسابقات قرآن و نهج البلاغه ، فوتبال و .... ، میدانیم و آگاهیم که شخص قضاوت کننده اگر درکار خود مسامحه و سهل انگاری کند، ممکن است فاجعه جبران ناپذیری اتفاق بی افتد ، حداقل زیان ، محروم نمودن یک فرد ، از دستیابی به حق قانونی اش است.

فرضا من دوستدار جدی یکی ازهنرپیشگان کشورم و بگونه ای با ایشان مراوده هم دارم ، برحسب اتفاق مرا به عنوان داور جشنواره انتخاب کنند ، در بین فیلمهائی که قضاوت میکنم ، فیلم فرد مورد نظر هم باشد ، اگر در قضاوتم اصول داوری را فراموش کنم و بر حسب تمایلاتم ایشان را انتخاب کنم و اتفاقا شما متوجه عملکرد من شوید ، چه نامی بر این رفتار و انتخاب و قضاوتم خواهید گذاشت؟؟

اینک این اختیار و انتخاب و مسند مهم « قضاوت » دربین نامزد ها ، برای حضور و خدمت اصلح ترینها در مجلس شورای اسلامی به « من و ما » محول شده است ، چه کسی را و با چه ملاکی انتخاب کنیم تا در محضر خداوند عالم الغیب و الشهاده و همچنین پیشگاه بنیانگذار جمهوری اسلامی و شهدای گل گون کفن و مردم زجر کشیده ، سرفراز باشیم؟؟؟

افراد را به جهت وابستگی و دلبستگی های عاطفی ، جناحی و حزبی انتخاب نکنیم ، انتخاب ما ، ارتباط مستقیم با سرنوشت مردم ایران و آینده جمهوری اسلامی دارد ، انتخاب ما ، به نوعی تفویض قدرت تصمیم گیری برای مصالح امت اسلامی است!! افرادی را انتخاب نکنیم که خداوند فرموده عهد و پیمان ما به آنها نمیرسد.

 «  وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي قَالَ لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ  »

و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى آنهمه را به انجام رسانيد (خدا) فرمود:من تو را پيشواى مردم قرار دادم (ابراهيم) پرسيد از دودمانم (چطور) فرمود: پيمان من به بيدادگران نمیرسد.( بقره ، 124)

خداوند سبحان را شاهد میگیرم که این سخن ، در دفاع از مقام عظمای ولایت نیست ، اما بهترین ، برترین ، خالصانه ، صادقانه و کاربردی ترین توصیه هائی که ما را در انتخاب اصلح کمک میکند ، شاخص ها و راهکارهائی است که رهبر فرزانه نظام ( حفظه الله ) ارائه فرموده اند ، ایشان نمی فرمایند " چه کس " را انتخاب کنید ، اما توصیه هائی دارند که چگونه انتخاب کنیم تا در پیشبرد اهداف انقلاب سهم بیشتری داشته باشیم.

بسم الله الرحمن الرحیم

اهمیت امر بمعروف و نهی از منکر

دوستان عزیز و سروران گرامی مطلبی را که مطالعه می فرمائید حدیث نفس است ، زیرا حقیر بیشتر از همه نیازمند به ارشاد و راهنمائی هستم و مطمئنم که دردستگاه الهی ، کارها با تعارف اداره نمیشود ، لذا لازم دیدم که دینداری خویش را به چالش کشیده و بدون تعارف با خود به گفتگو بپردازم ، باشد که هدایت الهی شامل حال این روسیاه گردد. انشاالله

جناب آقای منتظردیندار!! واقعا خود را دیندار میدانی؟ حقیقتا دین در همه امور زندگیت ساری و جاریست؟ آیا دستورات دینی ، بر خواست و میل شخصیت غالب است؟ آیا قوانین الهی درمرحله عمل ، برایت یکسان بوده و چون امر خداوند است برایت مساویند ( جهاد و صیغه .. ) ؟ برای شناخت دین خدا ، چقدر وقت میگذاری و تلاش میکنی؟ دیدن سریال مورد علاقه ات ، موجب به تاخیر انداختن و یا قضای نمازت نمیشود؟ اجرای دستورات فردی دین برایت اولویت بیشتری دارد یا اجتماعی وعمومی؟ آیا رضایت خدا برایت مهم تر است ، یا رضای رجال دینی؟ چقدر با مقوله امر بمعروف و نهی از منکر آشنائی؟ و آیا از اهمیت و جایگاه آن در ادیان الهی و بویژه دین مبین اسلام باخبری ؟ و آیا .... ؟؟

رسول گرامی اسلام ، صل الله علیه و آله و سلم فرمودند:

هرگاه (مردم) امر به معروف و نهى از منكر نكنند ، و از نيكان خاندان من پيروى ننمايند ، خداوند بدهای ایشان را برآنان مسلّط گرداند و نيكانشان دعا كنند ، امّا دعايشان مستجاب نشود.(1)

امر به معروف و نهى از منكر نكند ، مگر كسیكه سه خصلت در او باشد: در امر و نهى خود مدارا كند ، در امر و نهى خود ميانه ‏روى نمايد و به آنچه امر و نهى میكند ، دانا باشد.(2)

تا زمانى كه مردم امر به معروف و نهى از منكر نمايند و در كارهاى نيك و تقوا به يارى يكديگر بشتابند در خير و سعادت خواهند بود ، اما اگر چنين نكنند ، بركت ‏ها از آنان گرفته شود و گروهى بر گروه ديگر سلطه پيدا كنند و نه در زمين ياورى دارند و نه در آسمان.(3)

هر كس از شما منكرى ببيند بايد با دست و اگر نتوانست با زبان و اگر نتوانست با قلبش آن را تغيير دهد ، كه پائين ‏ترين درجه ايمان همين ( تغيير قلبى) است.(4)

هر كس امر بمعروف و نهى از منكر نمايد ، جانشين خدا در زمين و جانشين رسول اوست.(5)

يارى رساندن به ستمديده و امر به معروف و نهى از منكر ، جهاد در راه خداست.(6)

پيامبراكرم(ص) در رابطه با اهميت امر به معروف و نهي از منكر فرمودند: آيا شما را از كساني خبر دهم كه نه از انبيا و نه شهدا هستند ولي مردم (انبيا و شهدا) به مقام و مرتبت و جايگاه آنان در پيش خدا كه برمنبرهايي از نورهستند غبطه میخورند؟ سؤال شد: اي رسول خدا (ص) آنان چه كساني هستنند؟  پيامبر(ص) فرمود: آنان كساني هستند كه بندگان خدا را محبوب خدا و خدا را محبوب بندگانش ميگردانند ، سؤال شد  معناي محبوب گردانيدن خدا در پيش بندگانش معلوم است اما چگونه بندگان خدا را محبوب خدا میگردانند؟ پيامبر(ص) در جواب فرمود: به چيزي كه خداوند متعال دوست دارد دعوت میكنند و از چيزي كه خداوند متعال بدش مي آيد نهي میكنند، پس هنگامي كه بندگان خدا ، او را اطاعت میكنند محبوب خدا میگردند و خداوند متعال آنان را دوست میدارد.(7)

حضرت امیرالمومنین امام علی علیه السلام فرموده اند:

همه كارهاى خوب و جهاد در راه خدا ، در برابر امر به معروف و نهى از منكر ، چون قطره ‏اى است در درياى عميق.(8)

امر به معروف و نهى از منكر نه اجلى را نزديك میكنند و نه از روزى كم مینمايند ، بلكه ثواب را دو چندان و پاداش را بزرگ میسازند ، و برتر از امر به معروف و نهى از منكر ، سخن عادلانه ‏اى است در نزد حاكمى ستمگر.(9)

هر كس امر به معروف كند ، به مؤمن نيرو میخشد و هر كس نهى از منكر نمايد ، بينى منافق را به خاك ماليده و از مكر او در امان میماند .(10)

كسى كه منكَر را با قلب و دست و زبانش انكار نكند ، مرده‏اى است ميان زندگان.(11)

حضرت امام باقر علیه السلام فرموده اند:

خداى تعالى به شعيب پيامبر وحى فرمود كه: من صد هزار نفر از قوم تو را عذاب خواهم كرد: چهل هزار نفر بدكار را ، شصت هزار نفر از نيكانشان را ، شعيب عرض كرد: پروردگارا.. بدكاران سزاوارند ، اما نيكان را چرا ؟؟ خداى سبحان فرمود: آنان با گنهكاران راه آمدند و به خاطر خشم من ، به خشم نيامدند.(12)

جناب منتظر باز هم بگویم یا کافیست ؟ می بینی که دینداری آنچه تو می پنداشتی نیست !! مگر میشود خود را در زمره دینداران بدانی و در قبال خود و جامعه مسلمان احساس مسئولیت نکنی؟ و با این ضرب المثل غلط خود را قانع کنی ؟ ( عیسی به دین خود ، موسی بدین خود ) ، ( هرکس را در قبر خود میگذارند ) ، دینداری هزینه دارد ، بنابراین از همین الآن تصمیم بگیر که اول کاستی های خود را در دینداری بر طرف کنی و بعد درمقابل هرناهنجاری ، از خود واکنش نشان دهی ، مثلا با گفتن لطفا سیگارتان را درمکان مسقف خاموش کنید ، انتظار نداشته باش که موجب ترک سیگار آن فرد شده باشی ، اما حاشیه امنیت را از او بگیر ، مسلمان نباید اجازه دهد افراد لا ابالی در کشور اسلامی احساس راحتی و فراغ بال برای ارتکاب گناه کنند ، البته آنچه که مسلم است همه این ها با رعایت اخلاق دینی و اخلاق خوش ، حتما انجام خواهد شد ، یادت باشد تو حتی در مقابل اربابان قدرت و ثروت و مسئولین بی درد هم نباید ساکت باشی و از طریق قانونی در مقابل کجروی های آنها موضع بگیری ، میدانم سخت است ، ولی با توکل بخداوند غفار و ستار و توسل به پیامبر گرامی (ص) و اهل بیت مطهر(ع) و التجاء به حضرت ولیعصر(عج) موفق خواهی شد ، انشاالله تعالی

متن عربی احادیث در ادامه مطلب: